یه عکس جالب تو جام جم زده بودن،خیلی خنده دار و جالب بود،دلم نیومد که شما یکم نخندین!!!!!

ابته الان دیگه حوصله بحث و سیاست و احمدی نژاد و مشایی و یک سری چرندیات دیگه رو ندارم که حرس(نمی دونم املایی درست نوشتم یا نه!) بخورم!الان فقط سعی میکنم لذت ببرم و بخندم!چون ارزشش رو نداشت پست جدا نزدم،پست قبلی رو آپ کردم!اینم عکس

________________________________

بعضی وقتا تو دریا داری شنا میكنی و مد هستش. ولی یهو جزر میشه و جریان آب تو رو به اعماق دریا میكشونه. هر وقت اینجوری میشه دیگه هرچی تقلا كنی نمیتونی خودتو نجات بدی. مخصوصآ اگه از ساحل دور شده باشی...

حالا من كم كم از ساحل دور شدم و منتظر یه جزرم. یه جزر كه منو با خودش تا اعماق دریا ببره و غرقم كنه. یه جزر كه منو از ساحل جدا كنه. از بقیه آدما جدا كنه. یه جزر كه منو با خودش ببره. یه جزر كه با همه ی جزرای دنیا فرق كنه. اگه دریا بخواد... اگه اقیانوس بخواد...

تو كه دریایم شوی دیگر هراسی ندارم از غرق شدن. و تو كه نباشی میترسم. میترسم از نگریستم به جریان رودخانه. تو كه نباشی من حتی از یك جوی آب میترسم. تو كه نباشی از آب متنفر میشوم. میخواهم غرق شوم. غرقی داواطلبانه و با تمام وجود. بیا و درنگ نكن و غرقم كن.

سه نقطه ...

مسئول كانون فرهنگی رهپویان وصال ضمن انتقاد از عملكرد نماینده ولی فقیه در استان و همچنین استاندار فارس نسبت به اعتكاف  گفت : سال های پیش ما با مساعدت آیت الله حائری اعتكاف برگزار می كردیم ، ایشان هر ساله دو سوم  هزینه ها را تامین می كردند و ما با هزینه ثبت نام شما معتكفین  بقیه اعتكاف را اداره می كردیم اما آقایان دو سال است كه ما را در بدهكاری قرار داده اند.

حجت الاسلام انجوی نژاد در تشریح دیدارهای خود با مسئولین استان اضافه كرد :مگر ما در نشست مشترك با شما نگفتیم از عهده اعتكاف برنمی آییم و شما ها با تحسین از اعتكاف و بارك الله گفتن ، اعلام كردید خدا می رساند ، خدا كه نرساند ! البته خدا به مسئولین می رساند و مسئولین به ما نمی رسانند.
وی افزود : یكی از همین  آقایان در اعتكاف آمدند و به من قول دادند و گفتند حاج آقا  مشكلتان حل است . الان سه هفته گذشته  و ما در فشاریم ،  آن عمده فروش چه گناهی كرده كه ما به هوای قول شما از او خریداری كرده ایم ؟
وی ادامه داد : ما به آقایان گفتیم اعتكاف سیصد میلیون خرج داره و ما با 170 میلیون بدهی اعتكاف پارسال وارد اعتكاف امسال میشویم و ما توان آن را نداریم و آنها گفتند بسم الله مشكلی نیست ، حالا لطفا خودشان بروند چك هایمان را پاس كنند .

حجت الاسلام انجوی نژاد ضمن انتقاد از بروكراسی  مسئولین استان گفت : ما سیصد میلیون لیست دادیم قرار شده صد و بیست میلیون آن را بدهند تا الان كه سه هفته گذشته  تازه 25 میلیون آن را داده اند حالا با دویست میلیون بقیه اش چكار كنیم !، مگر ما روی گنج قارون نشسته  ایم كه فعلا خرج كنیم تا بعدا آقایان در سلسله مراتبشان  و حساب و كتابشان این صد میلیون را بدهند . مگر ما مانند اطرافیان متمول  بی درد شما هستیم كه پول از یه جایی خرج كنیم  تا بعدا شما ها صد میلیون را به ما بدهید .
وی خطاب به آیت الله ایمانی و استاندار فارس گفت : سال دیگه خودتان دست در دست هم بروید اعتكاف برگزار كنید كه شك نكنید ما غلط بكنیم دیگر در این شهر اعتكاف برگزار بكنیم مگر اینكه از قبل تمام پول آن را نقد بگیریم .
حجت الاسلام انجوی نژاد در بیان نگاه متفاوت مسئولین فرهنگی استان فارس و دیگر استان ها ادامه داد :با شعار پایتخت فرهنگی بودن كه نمی شود ادعا داشت ، ما به خیابان ها نگاه می كنیم به شعور و درك مسئولین نگاه می كنیم  اگر شما عرضه اختصاص  دادن صد میلیون از بودجه فرهنگی 1000 میلیاردی استان را برای این جوانان ندارید خب بگید كه ما عرضه آن را نداریم .
مسئول كانون فرهنگی رهپویان با تهدید به تعطیل كردن جلسات هفتگی رهپویان  گفت : اگر تا این هفته هزینه های اعتكاف را به ما ندهید جلسات هفتگی را تعطیل می كنیم و خودمان  به تهران و یا جاهای دیگه می رویم تا این بدهی ها را جور كنیم چرا كه مسئولین تهرانی شعور فرهنگی شان نسبت به مسئولین استانمان بالاتر است و میدانند كه كار فرهنگی خرج دارد . برای به دسته 2 رفتنه تیم فجر سپاسی آقایان عزا گرفتند ، كجا تیم فجر سپاسی به اندازه ما این همه  ، حداقل تماشاچی جمع می كرد ، اینها برای كانون ارزش قائل نیستند . ما به خاطر شما جلوی هر كسی خم شده ایم . تا تنش روی بچه ها از بابت هزینه های مالی اعتكاف ایجاد نشه .
وی در پایان خطاب به جمعیت حاضر در جلسه گفت : ما تصمیم نداشتیم كه تنش های بین  خود و مسئولین را به شما انتقال دهیم اما الان بدهكار مردم هستیم و بدهكار ها دارند به ما فحش می دهند  و آقایان فكر می كنند كه ما شوخی می كنیم كه می گوییم نداریم .

بسم الله

سلام

چند روز پیش پنج شنبه بود و رفته بودیم اصفهان مسابقات روباتیک کشوری.خیلی دلم گرفته بود.از تو دانشگاه صنعتی گرفته تا تو شهر همه شنگول و منگول!!

تو خیابون داشتم قدم میزدم که سرویس مدرسه ای رو دیدم که همه شاد شاد.لابد شادیشون به خواطر پنج شنبه بودن اون روز بود!به خواطر اینکه یه روز نمیرن مدرسه و بازی و تلوزیون و ...

کنار سی و سه پل با بچه های تیم قدم میزدیم ، دیگه شب شده بود .کنار رودخونه زاینده رود توجه من رو به خودش جلب کرد.آب کثیف و پر از آشغال که از آب های وسط رودخونه جا میموندن.آبهایی که حرکت و رفتن آب های وسط رودخونه رو میدیدن و فقط یه ذره جا به جا میشدن و بر میگشتن سر جای اولشون.چه حسرتی داشتن!!!شاید میتونستن خودشون رو به وسط رودخونه بکشن و با اونا برن ولی نمیکشیدن.منتظر یه باد بودن که اون ها رو به وسط رودخونه ببره.

یعنی میشه شادی ما برا این باشه که ممکنه فردا یه بادی بیاد و ما رو ببره؟